8/3/2008 · Kategori: Kissadan Hisse
olunur ? Adama deli derler valla.Siyaset okumayı düşünüyorum ama büyüklerim yalan söylemeyi becermen
lazım diyor.Ne yapacagım.Ben o kadar çok yalan söyleyemem ki.Gazeteci olmak istiyordum ama bir suikaste
kurban gitmekten korkuyorum.Öğretmen,özellikle tarih,coğrafya öğretmeni olmak istiyordum ama o maaşla da geçinilmez ki.Açlık sınırını aşmam için 2,3 iş daha yapmam gerekiyor ve en başta üniversite okumak istiyordum.Ama böyle türban gibi basit bir olayın bile bu kadar uzatıldıgı bir ülkede üniversite okunmaz ki.Son olarak bu yazdıklarımın dikkate alınmasını istiyorum ama öğrencilerin düşünceleri bu ülkede dikkate alınmaz ki !
Peki Ben Ne Olayım Hocam Buyrun Siz Cevap Verin !!!
Rahmi KOÇ
Kalıcı Bağlantı Yorum (yok) Yorum yaz!
15/1/2008 · Kategori: Ask Eski Bir Yalan
Seni görmeyince içimde birşey acıyor.Tutamıyorum kendımı.İçimden tut kolundan çek götür,bir ömür boyu beraber yaşayabılecegımız,ıssız bır yere gıt dıyor,bır ses.Ama...Ama...Sen benımle gelır mısın ? Benı hâlâ sevıyor musun ?Birlikte bir ömür yaşayalım desem...Offfff...Seni seviyorum biliyor musun? Ama bunu ne sana nede kendıme soyleyebılıyorum.Biliyorum sen beni sevmiyorsun.Bunu düşünürken bile sana olan sevgim artıyor.Belki birgün sende beni seversin diye.Buluştugumuz o ılk gunu hatırlıyor musun?Hani gece karanlıgında beraberdik.Hani senin elini tutmuştum ve herşeyi söylemiştim.Offff nasıl hatırlamazsın.Benım aklımdan hıc cıkmıyor.Senınde benı sevdıgını dusundugum zaman bıle çok mutlu oluyordum.Gözlerine bakınca...Elini tutunca...Sana sarılınca...Ne olurdu beni bırakmasan? Ne olurdu şu kahpe dunyanın en mutlu ınsanı olsam.?Cevap veremezsın tabi çünkü sen çünkü sen bu yazıları okuyamıyorsun.Beni belkide unuttun.Ama olsun ben seni unutmadım.Elbet birgün bana geri döneceksin..Tüm insanlar buna karşı çıksada...
Kalıcı Bağlantı Yorum (yok) Yorum yaz!
1/11/2007 · Kategori: Ani Defterim
Herzamankı gıbı sıradan bırgundu.Sabah kalktım ustumu gıyındım otobuse bındım ve okul yolunu tuttum.Matematik sınavım vardı ilk ders çalısmamıstım ama korkmuyordum heycanlanmamıstım da.Zayıf almayı goze alarak okula gıttım.Sıra oldugumuz zaman arkadasım selın deryanın babasının öldüğünü söyledi ilk başta inanmamıstım.Şaka gibi birseydı bu.Sınıfa gırdık ve olayın cıddıyetını anladım.Gercekten Derya'nın babası ölmüştü.Müdür yardımcısından ızın aldıktan sonra yola düştük.Saat 9 bucuk gıbıydı.Derya'yı arayıp ne zaman gelelım dıye sorduk ogleden sonra musaıt olacagını soledı.Çarsıda bıraz oyalandıktan sonra saat 2 gıbı Derya'nın yanına gıttık.Onu ilk gördüğüm zaman büyükbabamın öldüğü gün aklıma gelmişti.Evin önunde oylece dıkılırken cenaze arabasının sokaga gırdıgını gordum.Gözüm hemen Derya'yı aradı.Bakıyordum sadece bakıyordum.Dilim tutulmustu.Konusamıyordum.Sustum...Sustum...
Etrafı gözlemlerken birden birşey dikkatimi çekti.Bir çocuk...Ağlayan annesının kucagında tertemız duygularla hıc bırseyı anlamayan bır cocuk.Kim oldugunu bılmıyordum.Belkide Derya'nın kardesi.Öylece bakıyordu ne yapıyor bu ınsanlar nıye aglıyor?Daha küçüksün küçücüksün bebeğim sen umut dolu gozlerle etrafa bakmaya devam et...
Herkesın gozunden aynı duyguları okuyabılıyordum.Ölümün o sessiz çığlıgı hakımdı sokağa.birileri bağırmak çığlık atmak ıstıyodu ama buna ızın vermıyodu bır guc.Derya tabutun yanındakı sandalyeye oturdu.Elini yavasca tabutun ustune goturdu.Kendimi zor tutuyordum,ağlamamak için...Olamazdı.Ölüm denilen bu kötü şey kimsenın basına gelmemelıydı.Ama ne çare Ölümden öte Köy yok.Derya kalktıktan sonra tabutu goturduler...Feryatlar...Haykırışlar...
Kalıcı Bağlantı Yorum (3) Yorum yaz!
31/10/2007 · Kategori: Kissadan Hisse
İşte hayat...Bizim yönlendirdiğimizi sandıgımız.Kendı kurallarımı kendım koyar oyle yasarım dedıgımız ama çogu zaman dıs etmenlerın etkısınde kalarak devam ettırdıgımız yasama sürecimiz.
Hayatınızı kendiniz mi yasıyorsunuz arkadaslar ? Sanmıyorum...Okul da istediğiniz bölümü okuyamıyorsunuz.Ailenizin size uygun gördüğü bölümde yada okulda okuyorsunuz.Çalısırken kendi istediğiniz çalısırken zevk aldıgınız sevdıgnız ısı yapamıyorsunuz çünkü çogu zaman bu tepki çekiyor.Evlenirken kendi seçtiğiniz kızla evlenmek isteseniz bile çogu zaman ailenizin onayı gerekiyor.Peki şimdi sizce bu hayatı siz kendiniz isteyerek mi yaşıyorsunuz?Cevap bence hayır.Yaşamak isteseniz bile mutlaka bir yerlerde birilerinin müdahalesine maruz kalıyorsunuz.Yaşamakmış hıh...
Bir yer düşünün ıssız ve sakin.Bir ev düşünün tek odalı ve gizemli.Bir deniz düşünün uçsuz bucaksız.Bir insan düşünün kendi hayatını yaşayan...Benim hep hayalımdır boyle bır yerde yasamak.Balıkçılık meslegıyle ugrasmak,kendi hayatımı yasamak.Hayat benım degıl mı ? İstediğim şekılde yasarım.Kaç kere dünyaya geliyoruz?Hayat denilen bu oyunu sadece bir kere oynayabılıyoruz.Bence bunun tadını cıkarmak lazım.Baskalarının istediği hayatı degılde kendı ıstedıgımız mutlu oldugumuz hayatı yasamalıyız.Ben balıkçı olmusum oduncu olmusum avukat olmusum doktor olmusum bundan kıme ne ? Bu sadece benı ılgılendırır.Bir kere dünyaya geliyoruz arkadaşlar on kere degıl.Bence bu hayat oyununuda kendı çizgimizde mutlu oldugumuz şekılde yasamalıyız.
Kalıcı Bağlantı Yorum (yok) Yorum yaz!
30/10/2007 · Kategori: Ask Eski Bir Yalan
Ask sizce nedir arkadaslar ? Birine ölümüne baglanmak mı yada onunla yasamaya katlanmak mı ? Onunla beraber mutlu olmak mı , Mutlulugu paylasmak mı ? Ask bence daha tanımlanamamıs bir kavramdır.Çünkü aşk dönemden döneme değişim gösteren değişik birşeydir.Mesela Geçmiş zamanlarda sevdiğinin saçı bile sana en büyük hediye olurken günümüzde sevdiğin,aşık oldugun kızla rahat rahat dolasabılıyorsun.Ya ask kavramı degıstı yada türk toplumu modernleşti.Tabi siz bunu ne kadar modern bir davranıs olarak goruyorsanız size göre değişir.
Ask kolay bir iş değildir.Asık oldugunuz zaman gozunuz ondan baska hıc kımseyı gormez.Görmek isteseniz bile göremezsiniz.İçinizde bilmediğiniz bir his sizi ona dogru surukler.Her dakıka her sanıye onun yanında olmak ıstersınız.Onunla gecırdıgınız 3-5 dakıka bıle sızın ıcın hayatınızın en guzel dakıkalarındandır.Onun size bir gülümsemesi belki yıllar boyu hafızanızdan silinmeyecektir.Neyse ya ben bunları nıye sayıyorum kı? Ben aşka inanmıyorum...
Kalıcı Bağlantı Yorum (yok) Yorum yaz!
30/10/2007 · Kategori: Biografi
İlk önce kendim bahsedeyim biraz.Adım Rahmi KOÇ.Kocaeli'nin en şirin beldesi olan Eşme'de oturuyorum.İlk okulu Eşme ilk öğretim okulunda okudum.Şuan Kocaeli Anadolu Lisesinde Eğitimime devam etmekteyim.Çocuklugum eşmede geçti.Çocukken bana göre sakin bir çocuk degıldım.Gezer dolasır aksama kadar eve girmezdim.İlk okuldayken çalışmadıgım halde genelde okul birinciliğine oynuyodum.Bu nasıl bir hikmettir anlamadım.Genelde arkadaslarım bana nasıl calısmayıpta bu kadar seyı bılıyorsun dıye yakınırdı.(şifre)Bunun temelınde dersi derste dinlemek geliyodu.Benım bile anlamadıgım bır sekılde butun bılgıler kafama kazınıyordu.Allah'ın hıkmetı ıste kiminde yok degerlendıremez kımınde var degerlendırmeyı bılemez.OKS dedikleri şu sacma sapan sınava da calıstıgım soylenemez.Bütün çocuklar harıl harıl ders calısırken ben kız pesınde kosuyordum.Canım annem benı dershaneye yolluyodu ama ordada huyumdan vazgecmıyorum.Sonra bi şanstır anadolu lisesini tutturduk.(bir ihtimal yazımı okuyan 8,sınıf öğrencileri siz bana bakmayın çalısın)Derken zor da olsa bugunlere kadar geldik.Şimdi ise hayat felsefem açısından buyuk degısıklıkler yaptım.Bana göre önemli olan hayatı kendın ıcın yasamaktır.Neyse sımdı gırmeyelım bu konuya ılerde ayrıntılı bi şekılde degınıcem bu konuya.Saygılar....
Kalıcı Bağlantı Yorum (1) Yorum yaz!
30/10/2007 · Kategori: Kim OoO
Bu ilk blogum degıl daha once de blog denemelerım oldu bırınde çok basarılı oldum.Bu blogu acma sebebım ıse hayat gorusum,günlüğüm ve günümüz Türkiye'sindeki lise öğrencilerinin yasadıkalrını anlatmak
İlk misafirim Gözde CAN arkadasım HOŞGELDİN!!!
Kalıcı Bağlantı Yorum (yok) Yorum yaz!
« Önceki ::